Αθλητικές κακώσεις

Η καλύτερη κατανόηση και αντιμετώπιση των αθλητικών κακώσεων είναι ένας παράγοντας στον οποίο οφείλεται η αύξηση των επιδόσεων των αθλητών τα τελευταία 20 χρόνια. Η αποκατάσταση των μυοσκελετικών τραυματισμών στις ημέρες μας περιλαμβάνει πληθώρα θεραπευτικών επιλογών, όπως: τη χρήση υπερήχων & laser, τη διαδερμική ηλεκτρική διέγερση (TENS), το μασάζ, τη φυσικοθεραπεία, ασκήσεις και μυϊκές διατάσεις, την κρυοθεραπεία, τη χρήση ταινιών επικόλλησης (tape), τη χειροπρακτική και τον βελονισμό.

Η χρήση του βελονισμού για την βελτίωση των αθλητικών επιδόσεων και την αποθεραπεία των σχετικών τραυματισμών δεν είναι πρόσφατη. Στην αρχαία Κίνα η βελονοθεραπεία απευθυνόταν πρωταρχικά σε άρχοντες, πολεμιστές και ιερούς χορευτές. Επίσης όλοι οι δάσκαλοι του Kung Fu ήταν και πρακτικοί του βελονισμού.
footballΣτις ημέρες μας η αποτελεσματικότητα του βελονισμού στην αποκατάσταση των αθλητικών κακώσεων είναι τεκμηριωμένη. Για το λόγο αυτό όλο και περισσότεροι αθλητικοί σύλλογοι συνεργάζονται με επαγγελματίες υγείας εκπαιδευμένους στην πρακτική του βελονισμού (Στην Αγγλία τα περισσότερα ποδοσφαιρικά σωματεία χρησιμοποιούν το βελονισμό).

Οι αθλητές αποτελούν μια ιδιαίτερη κατηγορία ασθενών και έχουν ιδιαίτερες ανάγκες λειτουργικής αποκατάστασης. Οι τραυματισμοί πρέπει να αποκαθίστανται γρήγορα, να αποφεύγονται επιπλοκές (αιματώματα, συμφύσεις, έκτοπες οστεώσεις) και να επέρχεται πλήρης λειτουργική δραστηριότητα. Η ανακούφιση από τους πόνους είναι η μία όψη του νομίσματος. Η επάνοδος στην αθλητική δραστηριότητα και οι μελλοντικές επιδόσεις αποτελούν την άλλη.

Ο αθλητισμός και ιδιαίτερα ο πρωταθλητισμός είναι μια έντονα στρεσογόνος διεργασία για το σώμα (κόπωση, τραυματισμοί) αλλά και το πνεύμα (συγκέντρωση, αυτοκυριαρχία, επιμονή, συναισθηματική φόρτιση).runners Η παρατεταμένη έκθεση σε έντονη πίεση (αθλητικές διοργανώσεις, υπερπροπόνηση) οδηγεί σε υπέρβαση της δυνατότητας του οργανισμού να διαχειριστεί σωστά το φορτίο. Είναι συχνό να συναντάμε εξαντλημένους αθλητές με διαταραγμένα επίπεδα κορτιζόλης & τεστοστερόνης, μη αναζωογονητικό ύπνο και αρνητική συναισθηματική διάθεση. Είναι σημαντικό να προσφέρεται η περίοδος αποθεραπείας που απαιτείται και η φροντίδα που χρειάζεται. Η βέλτιστη επίδοση είναι μια δυναμική κατάσταση, που χρειάζεται συνεχή συντήρηση, γνώση και παρακολούθηση.

Αθλητικές κακώσεις, που βοηθάει ο βελονισμός:
Στον κόσμο των σπορ o βελονισμός έχει χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση των αθλητικών κακώσεων, την καλύτερη αποθεραπεία, τη μείωση της κόπωσης και την βελτίωση της φυσικής κατάστασης. Η εμπειρία πλέον δεν είναι αρκετή για να δικαιολογήσει την πρακτική του βελονισμού πόσο μάλλον σε αθλητές επιδόσεων. Χρειάζονται επιστημονικά δεδομένα που να τεκμηριώνουν την εφαρμογή του. Tα τελευταία 30 χρόνια η δράση του βελονισμού έχει μελετηθεί και από τη δυτική Ιατρική. Αρκετές σύγχρονες κλινικές μελέτες υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα του βελονισμού στην αντιμετώπιση των αθλητικών τραυματισμών.

Ενδεικτικά ο βελονισμός:

  • Αποτελεί μία καλή θεραπευτική λύση, σε κρίση οξείας οσφυαλγίας (Ε.Manheimer 2005,Yao-chi 2007)
  • Έχει θετικά αποτελέσματα σε τενοντίτιδα στροφικού πετάλου του ώμου (J.Kleinhenz 1999, AF.Molsberger 2010)
  • Αποτελεί προτεινόμενη θεραπεία για την αποκατάσταση της πλάγιας επικονδυλίτιδας (αγκώνας του τενίστα) (J.Davidson 2001, M.Fink 2002, L.Bisset 2005)
  • Ανακουφίζει τους πόνους στη χονδρομαλάκυνση επιγονατίδας (γόνατο δρομέων) (L.Qui 2009)
  • Μειώνει το άλγος στο επιγονατιδομηριαίο σύνδρομο (R.Jensen 1999, M.Bizzini 2003)
  • Βοηθάει την αποθεραπεία στο σύνδρομο μηριαίων προσαγωγών (Yang 1998)
  • Έχει ευεργετική δράση στο σύνδρομο καταπόνησης των μυών της κνήμης (shin splint syndrome) (Μ.Callison 2002)
  • Μειώνει τον πόνο και προσφέρει καλή λειτουργική αποκατάσταση σε πελματιαία απονευρωσίτιδα (Άκανθα πτέρνας) (Zhang 2001, W.Kumnerddee 2012)

Ακόμη υπάρχουν πολλές κλινικές ανακοινώσεις που θέτουν ενδείξεις ότι ο βελονισμός μπορεί να αποτελεί θεραπευτική λύση:

  • Στην αποκατάσταση τραυματισμών στον ώμο (NJ.Osborne 2010)
  • Σε συνδεσμικές κακώσεις του έσω πλαγίου του γόνατος (Yan 2008)
  • Στο σύνδρομο λαγοκνημιαίας ταινίας (γόνατο των δρομέων) (Ch.Norris 2003)
  • Στο διάστρεμμα αστραγάλου, τον πιο κοινό (14 έως 24%) τραυματισμό σε αθλητές (Huan 1999)
  • Στον τραυματισμό του αχίλλειου τένοντα (K.Kubo 2010, ΒΜ.Zhang 2012)
  • Στις τενοντοπάθειες γενικά, ο βελονισμός έχει ρόλο, μέσω βελτίωσης της ιστικής αιμάτωσης και αύξησης της δραστηριότητας των ινοβλαστών (BS.Neal 2012)
  • Στην ανάρρωση από μυϊκή κόπωση σε αθλητές επιδόσεων (ZP Lin 2009)

Άλλες κλινικές καταστάσεις που ταλαιπωρούν τους αθλούμενους και μπορούν να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά με το βελονισμό είναι οι παρακάτω:

  • Διαχείριση του στρες σε συνθήκες ανταγωνισμού
  • κεφαλαλγία / ημικρανίες
  • Δυσμηνόρροια

Συνεδρίες – θεραπεία με βελονισμό
Ενδεικτικά χρειάζονται από 8 μέχρι 12 συνεδρίες βελονισμού για την ανακούφιση χρόνιας νόσου, από την άλλη, οξείς τραυματισμοί μπορεί να βελτιωθούν μέσα σε λίγες θεραπείες. Για τους περισσότερους ασθενείς δεν απαιτείται συνέχιση της θεραπείας όταν το πρόβλημα έχει βελτιωθεί, παρόλ’ αυτά σε χρόνιες καταστάσεις ένα μικρό ποσοστό των ασθενών μπορεί να ωφεληθεί από περιοδικές θεραπείες.

Μηχανισμοί δράσης του βελονισμού – δεδομένα

Ο βελονισμός:

  • Οδηγεί στην απελευθέρωση νευρο-ορμονικών παραγόντων (ενδορφίνη, εγκεφαλίνη, ενδομορφίνη, δυνορφίνη, νευροπεπτίδιο Υ, σεροτονίνη) που παίζουν ρόλο στη τροποποίηση του πόνου και σχετίζονται με το αίσθημα ευεξίας (Han 2004, Arranz 2007, Zhao 2008, Zhou 2008, B.Lee 2009, JG.Lin 2008, Cheng 2009)
  • Προάγει την αναλγησία μέσω α-αδρενεργικών μηχανισμών (ST.Koo 2008)
  • Αυξάνει την απελευθέρωση αδενοσίνης (αναλγητική δράση) (Goldman 2010)
  • Ασκεί αντιφλεγμονώδη δράση (FJ.Zijlstra 2003, B.Kavoussi 2007, M.Duarte da Silva 2011)
  • Επιδρά στο μεταιχμιακό δίκτυο (συναισθηματικό εγκέφαλο) που διαμορφώνει την αντίληψη στον πόνο, επίσης κατευνάζει τη διέγερση στο νεοφλοιό (λογικό εγκέφαλο) που είναι υπεύθυνος για  το άγχος και την ανησυχία (KS.Hui 2009 & 2010)
  • Προάγει την ομοιόσταση της νευρομυϊκής μονάδας (Yun-tao Ma 2011).
  • Βοηθά στην καλύτερη αιμάτωση των ιστών και στο ξέπλυμα των μεταβολικών παραπροϊόντων. Βελτιώνει τη μυϊκή δυσκαμψία και την κινητικότητα των αρθρώσεων αυξάνοντας την μικροκυκλοφορία τοπικά (Komori 2009)
  • Η υπερκόπωση συνδέεται με δυσλειτουργία του άξονα υποθάλαμος -υπόφυση -επινεφρίδια. Ο βελονισμός ενεργοποιεί και στηρίζει τον άξονα (ZH.Cho 2006)
  • Η εξαντλητική άσκηση καταστέλλει την φυσιολογική ανοσολογική λειτουργία (Kellmann 2002). Ο βελονισμός έχει θετική δράση στην ανοσολογική απάντηση του οργανισμού: Τα επίπεδα ανοσοσφαιρίνης SIgA στο σάλιο μειώνονται μετά από έντονη άσκηση, ο βελονισμός αναστρέφει μερικώς αυτό το αποτέλεσμα (Y.Matsubara 2010). Έχει θετική επίδραση στην ανοσολογική και ενδοκρινή απάντηση υπό συνθήκες ανταγωνισμού (Τ.Akimoto 2003). Βελτιώνει την ανοσολογική ρύθμιση του οργανισμού (Mori H. 2002, Pavao 2011)
  • Δεν είναι μικρότερης αξίας η αντι-στρεσογόνος δράση του βελονισμού (Chan 2002 L.Eshkevari 2011, W.Huang 2011) πόσο μάλλον σε άτομα που βιώνουν έντονο τον ανταγωνισμό και το κυνήγι των επιδόσεων.

Συμπερασματικά: ο βελονισμός κινητοποιεί το δυναμικό αυτοίασης του οργανισμού. Διεγείρει το νευρο-ορμονικό σύστημα και επηρεάζει τους ενδογενείς ομοιοστατικούς μηχανισμούς και έτσι προάγει τη σωματική και συναισθηματική ευεξία.

Comments are closed.