Νευρογενής χωλότητα

Πόνος και αδυναμία κατά το περπάτημα λόγο οσφυϊκής στένωσης

Η χωλότητα στο περπάτημα αφορά την εμφάνιση πόνου, μουδιάσματος ή/και αδυναμίας στα κάτω άκρα, είναι διαλείπουσα εάν τα συμπτώματα υποχωρούν σε λίγα λεπτά αφού σταματήσει η κίνηση και χαρακτηρίζεται ως νευρογενής όταν αφορά ριζοπάθεια λόγο στένωσης στην οσφυοϊερά μοίρα της σπονδυλικής στήλης.

People walking

Η σπονδυλική στένωση αποτελεί συνέπεια εκφυλιστικών αλλοιώσεων στη σπονδυλική στήλη και οφείλεται σε: οστεόφυτα, προβολή του μεσοσπονδύλιου δίσκου, υπερτροφική εκφύλιση του ωχρού συνδέσμου ή ολίσθηση του σπονδύλου. Η στένωση οδηγεί σε συμπίεση των δομών (νεύρα, αγγεία) που διέρχονται από το νωτιαίο κανάλι ή το μεσοσπονδύλιο τρήμα και όταν αφορά τις ρίζες του ισχιακού νεύρου μπορεί να εκδηλωθεί ως νευρογενής διαλείπουσα χωλότητα.

Neurogenic Intermittent ClaudicationΗ κλινική εικόνα της ριζοπάθειας (πόνος, μούδιασμα, αδυναμία) προκαλείται, αρχικά από την συμπίεση των τροφικών αγγείων των νεύρων (vasa nervorum) και στη συνέχεια από τον ερεθισμό των ίδιων των νεύρων και τη φλεγμονώδη αντίδραση που ακολουθεί. Οι περισσότεροι ασθενείς μειώνουν σταδιακά την απόσταση που περπατάνε και υιοθετούν μια σκυφτή όρθια στάση. Ο πόνος επιδεινώνεται με την ορθοστασία και το βάδισμα και ανακουφίζεται στην καθιστή θέση ή/και την κάμψη.

Οι συντηρητικές μέθοδοι που προτείνονται για τη συμπτωματική ανακούφιση των ασθενών με νευρογενή διαλείπουσα χωλότητα περιλαμβάνουν: τη φαρμακευτική αγωγή, τη φυσικοθεραπεία, το βελονισμό & ηλεκτροβελονισμό, το TENS, το μπαστούνι κατά το περπάτημα και τον οσφυϊκό κορσέ. Επίσης χρησιμοποιούνται και παρεμβατικές τεχνικές όπως: η επισκληρίδιος έγχυση στεροειδών, η συμφυσιόλυση και η νευρόλυση με ραδιοσυχνότητα. Η συντηρητική αντιμετώπιση μπορεί να παρέχει σημαντική βελτίωση σε ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών, ενώ σε πολλές περιπτώσεις απαιτείται πολυπαραγοντική προσέγγιση παρά αυτόνομες θεραπείες.
Η απόφαση για χειρουργική αποσυμπίεση της ρίζας συστήνεται σε περιπτώσεις που υπάρχει: σοβαρή αναπηρία, προοδευτική νευρολογική επιδείνωση ή ιππουριδική συνδρομή.

Η συμβολή του βελονισμού στον πόνο και την ικανότητα βαδίσματος σε ασθενείς με Νευρογενή διαλείπουσα χωλότητα

Η νευρογενής διαλείπουσα χωλότητα είναι μια παθολογική κατάσταση όχι σπάνια μεταξύ των ασθενών που υποβάλλονται σε θεραπεία με βελονισμό.  Σε κλινικές που εφαρμόζουν βελονισμό, το 40% των ασθενών προσέρχονται για προβλήματα οσφυοϊσχιαλγίας και μεταξύ αυτών έως το 10% έχει απεικονιστικά ευρήματα σπονδυλικής στένωσης και εκδηλώνει ανάλογη συμπτωματολογία.

Man sittingΗ διέγερση από τη βελόνα αποτελεί ένα ισχυρό ερέθισμα που κινητοποιεί τους ομοιοστατικούς μηχανισμούς του οργανισμού. Εργαστηριακές και κλινικές μελέτες τις τελευταίες δεκαετίες τεκμηριώνουν τη δράση του βελονισμού σε διάφορα επίπεδα: αυξάνει την ιστική αιματική ροή (δέρμα, μυς, νεύρα), προάγει την αναγέννηση των νευρικών δομών (νευροτροφίνες), επηρεάζει τη λειτουργία των νευρώνων, αναστέλλει την υπερδραστηριότητα του συμπαθητικού, έχει αναλγητική (β-ενδορφίνες) και αντιφλεγμονώδη (CGRP, ουσία P, κυτοκίνες) δράση.

Δημοσιεύσεις περιστατικών και μελέτες σε σειρές ασθενών με νευρογενή χωλότητα που αντιμετωπιστήκαν με βελονισμό αναφέρουν μια αισθητή βελτίωση στην οσφυαλγία, στο άλγος κατά μήκος του ποδιού καθώς και στην απόσταση χωλότητας. Επίσης, αναφέρουν θετικά αποτελέσματα στο μούδιασμα και στην αδυναμία του μέλους. Η ανακούφιση από τον πόνο ως κυρίαρχο σύμπτωμα είναι ικανοποιητική ανεξάρτητα από την απόσταση χωλότητας. Τα υπάρχοντα στοιχεία υποδεικνύουν ότι ο βελονισμός μπορεί να είναι χρήσιμος στην ανακούφιση ασθενών με συμπτώματα χωλότητας λόγω σπονδυλικής στένωσης.

Περισσότερες πληροφορίες στο άρθρο: Νευρογενής διαλείπουσα χωλότητα- αντιμετώπιση με βελονισμό

Comments are closed.