Χρόνιος Πόνος

Όταν ο οξύς πόνος, ανεξαρτήτου αιτίας, δεν αντιμετωπιστεί άμεσα και σωστά, μετατρέπεται σε χρόνιο πόνο, τότε δεν αποτελεί το σύμπτωμα κάποιας νόσου, αλλά είναι ο ίδιος μία νόσος. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) θεωρεί και κατατάσσει τον πόνο ως νόσο.

Χρόνιος πόνος είναι ο πόνος που εξακολουθεί να υπάρχει για μεγάλο χρονικό διάστημα (περισσότερο από 3 μήνες), μπορεί να παραμένει σταθερός ή να έχει υφέσεις και εξάρσεις, επηρεάζει δε πολλές πτυχές της καθημερινότητας του ατόμου καθώς και το συναίσθημα.
Δυστυχώς, η φροντίδα των ατόμων με χρόνιο πόνο είναι ανεπαρκής. Επώδυνες καταστάσεις που δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς με τη συνήθη θεραπευτική αγωγή, απαιτούν μια πιο ολιστική και πολυπαραγοντική αντιμετώπιση.

Brain functions

Στις ημέρες μας η προσπάθεια να ερμηνευτεί με βιολογικούς όρους το σύνδρομο που ονομάζεται κεντρική ευαισθητοποίηση έχει οδηγήσει σε μια νέα προσέγγιση, τη θεραπευτική. Αν ο αρχικός οξύς πόνος από τραυματισμό ή ιστική βλάβη δεν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, τότε σήματα πόνου διαβιβάζονται επανειλημμένα στον εγκέφαλο. Αποτέλεσμα είναι να διαμορφώνονται τέτοιες αλλαγές στο κεντρικό νευρικό σύστημα (πλαστικότητα) που το κάνουν όλο και πιο ευαίσθητο (μαθαίνει να πονάει). Έτσι φτάνει ένα ελάχιστο ερέθισμα για να διεγείρει μια μεγάλη περιοχή του εγκεφάλου. Στην κατάσταση αυτή ακόμη και φυσιολογικά ερεθίσματα μπορεί να εκληφθούν ως επώδυνα.
Στόχος της όποιας θεραπείας είναι να επαναπροσδιορισθεί η λειτουργία του νευρικού συστήματος σε πιο χαμηλά επίπεδα (ουδός πόνου) ευαισθητοποίησης (ξαναχαράζονται οι οδοί του πόνου σε χαμηλής διάβασης μονοπάτια) που το καθιστούν λιγότερο ευάλωτο άρα και περισσότερο ανθεκτικό στον πόνο.

Περισσότερες πληροφορίες για τον χρόνιο πόνο στην Ομιλία του Ιατρού στο 15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Περιοχικής Αναισθησίας, Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Αγωγής (2014) – Η νευροανοσολογική απάντηση στον επίμονο πόνο

 

 

Comments are closed.